O ışığın yanmadığını düşün her gece, bilinç altına işlemiş tüm korkuların dışarı salındığını. Sarıldığını düşün sessizliğe, tüm çığlıkların düğümlendiğini ansızın.

Birkaç gündür yaşanan bir tatsızlık, seninle ise Mayıs’a kadar. Sonbahar akıyor retinadan, sadece söyleyebiliyorum dahası var. Kaç parçamı öldürebilirdim onsuzlukta, ya da kaçı olabilir, kaç kalabilirdim. Milena’dan mektuplar gibi, ona yazılan her bir satır sitemim. İstemim ardında, istemsiz yalnız.

Zor kalktı bedenim bugün, uyku dolu değildi asla. Birazdan gece yine kapıyı çalacak ve bugün uzaktan olduğunu hatırlatacaktı bakışların. Sebebi yok, yarın da başka bir ona uyanacağım. O korku dolu oyuncağı anımsayacağım ardında, yokluğu gibi. Yolsuzluğum bir o kadar.