Bir isme sahip olmalılar diye düşündüm ansızın, adı olmayan, asla bir kimliğe ihtiyaç duymayanlar. Unutulmuşlar, ya da unutulmaya yüz tutmuşlar.

Deneme çalışmaları olsun, öyküler, şiirler artık gizli kalmalılar. Günce; aralıklı serpiştirilen tümceler işte, onlar hala buradalar. Diğerleri için başka planlarım olacak, okumak isteyene elbette şifre paylaşımı yapabileceğim, çok da olacağını düşünmesem de :)

Bir takım durumlara dahil olabilmem için hiçbir yerde paylaşımda bulunmamam gerekirmiş, gelecek de bu yönde eğilim sergilemeli.

Güne gelirsek eğer, henüz bir yılın geçtiğine inanmayan gözlerim var ya da yeni bir yılda olduğunu kabullenemediler hala. Arınarak, saflaşarak ve çemberi daraltarak yola devam, daha ne kadar yaşayacağımızı düşünüyorsak bu kaosta…

Neden bir insanda 300 gb fotoğraf olur ki, sanki o anıların, o fotoğraflarda yer alması bir ömür almadı ama onları siliyor olmak, ömrümden ömür almış gibi. Aklımda bulunmalı, bu durumun ardından bir fotoğraf faslı olduğunda, yedeklenmesini istemediklerimi o an yok etmeliyim. Sanki bir yük gibi sırtında insanın, yıllar geçiyor olsa da geçmişin ağırlığı üzerinde. Bir nebze de olsa hafifledim şimdide.

Fizik kurallarına, kuramlarına çok bağıl olmasam da, olduğum kadarı ile okuduğum bölüme kadar, Newton hayatımdan çıkmayacak. Bir etki ardında tepki prensibi bahsi olan, ikinci ya da üçüncü mü hala karışır zamanla. O yüzden, aslında tam da bu yüzden, uzak durun, uzak duranlardan.