Uyuduğumu düşündü, kapadığımı gözlerimi.

Hilton’un otuzuncu katında, Konak’ta sonlandırdığımı düşleri, kalmadığını hiçbir şeyin.

Ah Eleanor, Angelica, Eli ve Aden düşesi: her biri senin adın, senin silüetin. Senin nefesin, benim hayalim. Orada bir yanım, orada, o otel odasında yaşıyor hala.

O seksenlerden kalma telefonun ucunda bekliyor aramanı, arıyor ismini sarı sayfalarda. Götürüyor parmaklarını alfabenin artıklarına, yirmi beşe kadar uzanıyor, sonra bir yirmi altı daha. Altı üstü bir kaç harf serpiştiriyor kağıda, bir sen çiziyor, bir ben tüketiyor kalemin ucunda.