Bir düşünce alıyorsa da zihnini başından, neden düşlememiş olalım ki Mona? Düşmüşçesine bu denli yüksekten, uğraş vermeyelim mi doğrulup koşmaya?

İkimizin de gecesi bakıyor aynı sabaha, ayna gündüz düşlerimizde olduğu gibi yansıtmıyor çehremizi. Bakınıyor perdelerinden ardından semaya, dalıyor geçmişin izlerine izlerimiz. Bir krallık kuruluyor kırsalda, kuraklık yanıbaşımızda tehlikemiz. Bir duraksama ele geçiriyor ardında, yeşermiyor yıllardır ektiklerimiz.

Ne düşünüyorsun Mona, ne düşledin de gerçekleşti? Ne durduruyor bizi, neyi diledik de hareket etmedik?